De laatste dag voor vertrek, nooit leuk. Wel stond vandaag het hoogtepunt voor de meesten op het programma: de tour door het stadion van Arsenal.
In de bus was het nog rustiger dan gisteren. Sommigen lagen zelfs te slapen! Zonde, want Ron had weer een mooie route voor ons in petto. Ruim op tijd bij het stadion konden we uitgebreid foto’s maken van de buitenkant van het stadion. En uiteraard staat onze Dennis Bergkamp prominent afgebeeld op de voorkant van het stadion.
Eenmaal binnen kregen we een tour door het Emirates Stadium, helemaal in het Engels en voor de meesten was dat helemaal geen probleem. Waar nodig vertaalde Marilyn met verve. De tour bracht ons via een hall of fame naar de kleedkamers van Arsenal waar we uitvoerig werden ingelicht over de psychologische oorlogsvoering. De kleedkamer van Arsenal is rond (=positieve energie), die van de tegenstander vierkant (negatieve energie). De vloer van Arsenal is zacht en stroef, de andere hard en glad. In het midden van de Arsenalkleedkamer staat een lage kast, in de andere kleedkamer is de kast zo hoog dat de spelers elkaar niet kunnen zien, enz. enz. enz.
Na de kleedkamer gingen we naar de rand van het veld. Het leek wel een biljartlaken, geknipt met een nagelschaartje. De lampen van Philips hingen boven het gras en plaatselijk stonden de sproeiers aan. Misschien ook een goede aanschaf voor de gemeente Weert om te gebruiken bij FC Oda.
In de perskamer werd een heuse persconferentie gehouden door de beste coaches ter wereld (en die wonen toevallig allemaal in Weert). Na een bedankwoord van de gids en een luid applaus kon de shop worden bezocht. Het leken de drie dolle dagen wel. Met tassen vol spullen van de Gunners stapten we de bus weer in voor alweer een mooie route door Londen richting de scoutingclub.
Even lekker voetballen, lekker eten en daarna naar het zwembad. Door het drukke verkeer kwamen we later aan dan gepland en leek het een kort zwemuitstapje te worden. Later bleken we wel tot 20.00 uur te kunnen zwemmen (maar dat deden we niet, want…
het was een Engels zwembad. Dus
-moesten alle kids een voor een voorzwemmen om te laten zien dat ze konden zwemmen (eindresultaat: een stuk of 5 kinderen gezakt, terwijl ze kunnen zwemmen als een vis)
-niet duiken
-geen bommetje
-niet soppen
-niet stoeien
-niet op het muurtje zitten
-niet over het touw zwemmen
-niet aan het touw hangen
-niet etc. niet etc. niet etc.
Kortom: er mocht niks. Zwemmen mocht wel, maar ja.
Het werd een sport om de 10 (ja tien) badmeesters zo veel mogelijk te laten fluiten (en dat is gelukt) en zo werd het toch nog leuk en in ieder geval een historische zwemervaring.
Terug in het scoutinggebouw aten we een megapan nasi leeg en was de laatste avond aangebroken. Eerst werd de film afgekeken, door anderen buiten een balletje getrapt of gewoon wat gelummeld, waarna het tijd was voor disco en (veel) later om te gaan slapen…
Voor foto’s
klik hier.
P.S. De verwachte aankomsttijd van de bus in Weert wordt zaterdag vermeld op de website bij het Nieuws